İlham veren istisna: Hagop Ayvaz ve Kulis’i

Kendimden biraz sıkıldım bu ara. Önce yapmayı planlayıp iptal etmek zorunda kaldıklarımın listesine takıntılıydım; sonra baktım ki uzunca bir süre plan yapmak bile manasız, bu sefer de geçmişe takıldım. Geçen sene şuradaydım, iki sene önce şöyle geziyor, böyle eğleniyordum, bak beş sene önceki fotoğrafa; kalabalıklardaydık, özgürdük… Bir kere güzel günleri gördün mü, yaşadığın hayatın kalitesi…

Oyuna Devam

2020’de son yazdığım, 2021’in ilk yayınlanan yazısına konu olan sergisinin adının “Oyuna Devam” olması, hepimiz adına pek hoş bulduğum bir tesadüf oldu. Bütün kırıklıklara, kırılmalara, yaralara, darbelere, onlardan kalan izlere rağmen; oyuna devam. Oyuna devam, çünkü hepimiz o çocuk umudunu içimizde koruyoruz. Etrafımızı saran karanlığa sıkışınca bir çocuk umuduyla bakmayı, hem de hep beraber becerebiliyormuşuz;…

Bir çay koyayım da tasarım konuşalım

Artık bir çok tasarım Türk kahvesi fincanı var alabileceğiniz. Pek de güzel gözüküyorlar. Havalı… Ama işte oturmuşuz şöyle hep beraber anneanne, babaanne çoluk çocuk, torun torba, içmişiz kahvemizi; bitirdiğimizde havalı fincanları çevirip kahve falı kapatamıyorsun.  “Yeni havalı tasarım” buna el vermiyor. Oldu mu şimdi? Olmadı! 1898 yılında kurulan bir aile geleneğinin bugünkü temsilcisi Sandro Moreno….

Hatırlamak Politiktir

“Emek sineması önünde şarapçı bir amca vardı, ‘Tamamlıyoruz’ diyerek dolaşır bozukluk isterdi. Çok nazikti. İstanbul’un ruhunun bir parçası gibiydi.” Beyoğlu Yıkılmadım Ayaktayım Haritası, Mekanda Adalet Derneği Bir arkadaşımın aşk acısını hafifletmek için şöyle bir çözümü vardı: Ayrıldığı sevgilisini hatırlatan mekanları, şehrin köşelerini gidip “geri alırdık”. Şehri severdi ve şehrin parçalarının, caddelerinin, sokaklarının, kafelerinin, manzaralarının giden…

Yeni Bir Benliğin Tezahürleri

Japon sanatçı On Kawara’nın 1970 yılında tanıdıklarına göndermeye başladığı “I Am Still Alive” başlıklı 900 telgraflık seriden aldığı referansla yola çıkan Bozlu Art Project, bu kaotik dönemde  “otoportre” kavramını sorgulayarak 9 çağdaş sanatçıyı “Hâlâ Hayattayım / I Am Still Alive” karma sergisinde ağırlıyor. “Zifiri karanlık bir gece. Ay’ın aydınlık yüzü bile sırtını dönmüş. Kaygı, korku ve bilinmezlik…

Geleceğini kendin doku

(Zil sesi) Robotik meditasyon seansına hoş geldin. Zihnini robotik ve kusursuz olması için eğit. Sesimin tınısına kulak ver. Meditasyon koltuğuna yerleş. Bedeninin boşlukta dinlendiğini hisset. Nefes al.” Eda Sütunç’un Sanatorium’da devam eden Gelecek Tezgahları sergisinde sizi bir araç koltuğuna oturtarak “robotik meditasyon”a davet eden “Aklımda hiçbir düşünce yok kalbimde hiçbir duygu yok” işi, işte bu…

Ekin Bernay ile Zamanı Belgelerken…

İstemek bizim ata sporumuz. Ağaca çaput bağlar, isteriz. Türbeye gider, isteriz. Kahvemizi içer, fincanı tabağa ters çevirir, isteriz. Bahar gelince ateş yakar, üzerinden atlar, yine isteriz.  İstanbul’da her ayın birinde her dinden insan, Unkapanı’nda bir kilisenin önünde kilometrelerce kuyruk yapar, sadece ve sadece istemek için. Bu kadar isteyen insanlarken durup kendimize hakikaten “Ne istiyorsun?” diye…

Urla’da Kültürel Halka Tamamlanıyor

2000 adet “çok Instragram-lanabilir” (ben demiyorum, Artnet diyor) sanat eseri, 140 milyon dolarlık özel tasarım bir bina; işte size Los Angeles’ın ortasında Eli ve Edythe Broad’un özel koleksiyonun sergilendiği The Broad çağdaş sanat müzesi… Son dönemde sanat tarihçiler ve sanat eleştirmenleri değişen finansal konjonktür ve bunun getirdiği piyasa koşulları ile, sanat tarihinde yer alması gereken…

Kültür.Sanat.Sanatçı.Sergi.VAR.

“Kendi sanat üretimini yaparken komşusundan bir fincan kahve yanında biraz da ilham alan; ihtiyacı olanı bir telefon değil, karşı pencere kadar yakında bulan; bir arada yaşarken birlik olmayı deneyimleyen sanatçılar Darağaç. Duvarlarında resimler, kapısının önünde oturan komşular ve sokaklarında oynayan çocuklar; üreten sanatçı ve ustaların günlük telaşı ile mahalle, bize her daim iyi gelen, geçmişten…